Veiligheid en Leefbaarheid

Ik wil het leven van andere mensen beter maken en specifiek opkomen voor alle inwoners van Diemen dat zij in een veilige en leefbare omgeving kunnen wonen en bewegen. Veiligheid en leefbaarheid zijn mensenrechten die ik van uit mijn hart verdedig. Dat deed ik als politieagent in die regio, criminaliteitsanalist en nu als stadssocioloog.

Voor mij geldt:

“Schoonheid, samenhang en waardigheid als basis voor een leefbare en veilige stad.”

Vanuit mijn visie

• Omgeving beïnvloedt gedrag,

  dat stedelijke condities sociaal gedrag mede vormgeven. Kijk naar het gebruik van de openbare ruimte! Lege pleintjes, vervuilde stille hoekjes, nodigen ongewenst gedrag uit.

• Aandacht voor buurt en dagelijks leven

  Mensen moeten elkaar kunnen ontmoeten, elkaar leren kennen en waarderen, dat als cruciale schaal voor sociale orde, informele controle en leefbaarheid.

• Focus op preventie i.p.v. repressie

  Problemen ontstaan niet alleen door individuen, maar ook door slecht doordachte en vormgegeven leefomgeving. Mijn beroepsgroep staat regelmatig tegenover architecten en projectontwikkelaars. Slecht ontwikkelde en verwaarloosde wijken trekken overlast en criminaliteit aan. Wij zijn ook tegenpolen van criminologen die meer vanuit wetten denken.

Mensen die niet gezien worden in de politiek, wil ik een stem en gezicht geven. Of zij wonen en werken in ons dorp of hier tijdelijk verblijven doet er dan niet toe.

Ik zie veel uitdagingen.

Denk aan het woningtekort voor starters en senioren; goede en betaalbare zorg realiseren en klimaatverandering tegengaan. Ook daar zitten veiligheidselementen aan!

Migratie wordt niet alleen veroorzaakt door oorlog en conflict, maar ook door klimaatverandering. Denk aan het groter worden van de Sahara en andere woestijnen, het daardoor veroorzaakte watertekort. Dat duwt mensen naar die plekken waar wel water en voedsel voorhanden zijn.

Ik hoop dat we weer vooruit kunnen gaan en we moedig voorwaarts, in gezamenlijkheid, tot oplossingen komen.

Mijn inspiratiebronnen?

Als jong jochie werd ik de huisarts dr. Van Gemert – ja, die van het plantsoen – naar ASV Judo gestuurd. De judoleraar was een grote inspiratie voor mij. Judo gaat uit van zelfbeheersing, je tegenstander ‘lezen’ en meegeven in de weerbaarheid.

Een andere bron van inspiratie die mij gevormd heeft is de oud hoofdcommissaris Eric Nordholt. Hij stimuleerde mensen te gaan leren. Ik ging eerst rechten studeren en vervolgens sociologie van Bouwen en Wonen (later Stadssociologie). Zijn visie van politie in de buurt – de wijkteam-gedachte – ; wijkagenten ‘moderne stijl’, past bij mij als medeauteur van een onderzoek naar de demografie van buurten en waaraan de wijkagent aan moet voldoen die in deze buurten aan de slag moet gaan. Om politieke opportunistische ‘motivatie’ in ‘Den Haag’ is deze beweging de nek omgedraaid. Kennen en gekend worden is voor mij nog steeds belangrijk.

…en ja, mijn begeleiders bij de universiteit. Als eerste Lo(dewijk) Brunt en Frank Bovenkerk, Leon Deben, Ineke Teijmant en velen anderen die mij een echte politie-onderzoeker maakten. Van repressie naar preventie; van boevenvangen naar voorkomen dat ze boef worden.